Wat we er ook mee associëren, duisternis kan desoriënterend zijn, zelfs bedreigend: het onbekende, het obscure, de leegte. Maar wat als er geen ontsnappen aan is? Wat als duisternis niet alleen de afwezigheid van licht is maar, zodra we anders durven kijken, juist een bron van mogelijkheden? “De toekomst is donker, en dat is het beste wat de toekomst kan zijn,” schreef Virginia Woolf ooit. 30 appearances out of darkness keert het om: duisternis niet als tegenpool van licht, maar als bron — waar we belichaamd vertrouwen vinden.
De voorstelling, gecreëerd in samenwerking met lichtontwerper Jean Kalman, gebruikt licht om het lichaam tastbaar te maken en geeft duisternis een actieve rol. In het aardedonker doemen nauwelijks belichte beelden op, balancerend op de grens van perceptie en illusie. De lange hangende zuilen maken van de ruimte een labyrint. Onze aannames over wat we zien worden op de proef gesteld terwijl een groep performers erdoorheen beweegt. Niet iedereen is tegelijkertijd zichtbaar, maar hun aanwezigheid is sterk voelbaar. Deze mysterieuze wereld, aanvankelijk gevuld met onbestemde silhouetten alsof met inkt getekend, heeft een eigen soort zwaartekracht en neemt alles en iedereen in zich op. Ze transformeert tot een plek van bescherming, hoop en, uiteindelijk, verovering: een bevestiging van het leven, en een antwoord op onze angsten, hedendaags en onderhuids.
Arno Schuitemaker: “Toen ik het boek Chroma van kunstenaar en activist Derek Jarman las, bleef één zin bij me hangen: ‘In het zwart schuilt de mogelijkheid van hoop.’ Deze gedachte moedigde me aan om in dit werk de betekenis van die schijnbare paradox te onderzoeken: hoe duisternis in staat is onze blik te veranderen, ons zachter kan maken en nieuwe richting kan geven aan waar we naartoe bewegen. Met andere woorden, duisternis als een scheppende kracht, ongeacht welke uitdaging of crisis op ons afkomt. Misschien vinden we verlichting door in het donker te verdwijnen, al is het maar om aan de andere kant weer te verschijnen.”
Pers
"In het pikkedonker kijk je naar steeds opdoemende en dan weer vervagende dansers, nauwelijks uitgelicht maar wel hartstikke aanwezig, soms slechts met een zilveren outline (...) Mustsee van het jaar." — Alexander Hiskemuller, Scenes
"Een magistraal totaalcrescendo in dans, licht en geluid, dat tot de verlossende finale fascineert." Top 5 beste dansvoorstellingen van het seizoen — Annette Embrechts, de Volkskrant
"De voorstelling biedt een visueel meeslepende ervaring met verrassende doeltreffendheid, waarin dans wordt verkend in de volheid van duisternis en haar verborgen, mystieke aforismen (…) Een groots werk." — Paolo Ruffini, Limina Teatri (Italië)
"30 appearances out of darkness ontvouwt zich als een droomachtig, surrealistisch fresco, bewegend tussen duisternis en licht, soms op de rand van het zichtbare, waarin vloeiende silhouetten golven en ritmische pulsen de ruimte doorkruisen. Krachtig en betekenisvol prikkelt het geheel zowel de verbeelding als de zintuigen." — Jérôme Provençal, Les Inrocks (Frankrijk)
Vind meer persreacties, voorstellingsdata en credits door naar onder te scrollen.
Hopefulness is risky, since after all it is a form of trust,
trust in the unknown and possible.
Hope in the Dark - Rebecca Solnit
Top 5 beste dansvoorstellingen van het seizoen - de Volkskrant:
Een magistraal totaalcrescendo in dans, licht en geluid, dat tot de verlossende finale fascineert.
Tussen zuilen van zwarte stof doemen één voor één de contouren op van naakte lichamen (...) In dit aanzuigende spel van verdwijnen en verschijnen creëert Schuitemaker gestaag ruimte voor een verlossende finale. Het is een extreme gewaarwording om je hersenpan daarna van binnen te voelen gloeien. — Annette Embrechts, de Volkskrant ★★★★
In het pikkedonker kijk je naar steeds opdoemende en dan weer vervagende dansers, nauwelijks uitgelicht maar wel hartstikke aanwezig, soms slechts met een zilveren outline (...)
Mustsee van het jaar. — Alexander Hiskemuller, Scenes
30 appearances out of darkness ontvouwt zich als een droomachtig, surrealistisch fresco, bewegend tussen duisternis en licht, soms op de rand van het zichtbare, waarin vloeiende silhouetten golven en ritmische pulsen de ruimte doorkruisen. Betekenisvol prikkelt het geheel zowel de verbeelding als de zintuigen. — Jérôme Provençal, Les Inrockuptibles (Frankrijk)
De voorstelling biedt een visueel meeslepende ervaring met verrassende doeltreffendheid, waarin dans wordt verkend in de volheid van duisternis en haar verborgen, mystieke aforismen (…) Een groots werk. — Paolo Ruffini, Limina Teatri (Italië)
De talrijke contrasten tussen muziek, licht en de interpretaties van een intense, ritmische en uiterst energieke choreografie maken van deze meeslepende ervaring een buitengewone voorstelling, absoluut indrukwekkend en betoverend. — Sophie Lesort, Danser Canal Historique (Frankrijk)
Beweging, licht en geluid gaan een perfecte dialoog aan (...) Het breekpunt in de voorstelling is het moment waarop een stem de instrumentale score doorbreekt. Het ultiem menselijke van een stem en een lichaam ontroerde. — Heleen Westerik, Cultuurpers
Binnen het tijdsbestek van ruim een uur maken zowel de dansers als de toeschouwers een soort reis van stilte en duister naar licht en beweging, van het ene uiterste naar het andere uiterste (...) Dat is een hallucinerende ervaring. — Kester Freriks, Theaterkrant
Creatie: Arno Schuitemaker
Performers: Ivan Ugrin, Ahmed El Gendy, Emilia Saavedra, Frederik Kaijser, Rex Collins, Clotilde Cappelletti, Jim Buskens en Paolo Yao
Dramaturgie: Guy Cools
Compositie: Aart Strootman
Lichtontwerp: Jean Kalman
Scenografie: Jean Kalman, Arno Schuitemaker
30 appearances out of darkness is een productie van SHARP/ArnoSchuitemaker in coproduction met La Place de la Danse – Centre de Développement Chorégraphique National / Toulouse-Occitanie en POLE-SUD - Centre de Développement Chorégraphique National Strasbourg. Mede mogelijk gemaakt door Fonds Podiumkunsten, Amsterdams Fonds voor de Kunst en Zabawas. Met veel dank aan het Holland Festival.